جواب کوتاه: برای کسی که می خواهد گوشی چند سال کار کند و بعد بفروشد، سامسونگ و اپل هنوز امن ترین انتخاب اند؛ برای کسی که بیشترین سخت افزار را با کمترین پول می خواهد، شیائومی و پوکو؛ و برای رده میانی با تعادل، آنر و ریلمی. هیچ برندی در ایران گارانتی رسمی کارخانه ندارد و گارانتی که می خرید، گارانتی واردکننده است. این جمله مهم ترین چیزی است که قبل از خرید باید بدانید.
گارانتی در ایران یعنی گارانتی واردکننده
حضور رسمی برندهای بزرگ در ایران محدود یا قطع شده و گوشی ها از مسیر واردکننده ها می آیند. گارانتی، هر اسمی روی جعبه باشد، تعهد واردکننده است نه کارخانه. تفاوت بین برندها در این معیار، تفاوت بین شبکه تعمیر و قطعه ای است که در بازار شکل گرفته: برندی که سال ها پرفروش بوده، تعمیرکار و قطعه بیشتری دارد. ما به همین وزن داده ایم.
رجیستری و مساله واردات
هر گوشی وارداتی باید رجیستر شود و هزینه گمرکی بر اساس قیمت گوشی محاسبه می شود؛ برای گوشی گران، این هزینه بخش بزرگی از قیمت نهایی است. در دوره هایی واردات بعضی مدل ها، به خصوص نسل های جدید آیفون، محدود شده و بازار آن ها را به کانال های غیررسمی برده. قبل از خرید گوشی گران، وضعیت رجیستری همان مدل را از خود فروشنده کتبی بگیرید.
نرم افزار: چه چیزی در ایران کار نمی کند
بخشی از سرویس های گوگل و اپل برای کاربر ایرانی محدود است و پرداخت درون برنامه ای از ایران ممکن نیست. گوشی هواوی بدون سرویس های گوگل عرضه می شود و همین در ایران دردسر مضاعف است. برندهایی که به روزرسانی طولانی می دهند، در ایران هم به روزرسانی را می گیرند؛ این معیار به کشور وابسته نیست.
ارزش دست دوم، معیاری که خریدار ایرانی جدی می گیرد
با تورم و تغییر قیمت، بازار دست دوم گوشی در ایران فعال است و برندی که ارزشش را نگه می دارد، هزینه واقعی مالکیت کمتری دارد. اپل و سامسونگ رده بالا بهترین حفظ ارزش را دارند و برندهای ارزان چینی کمترین. این یعنی گوشی ارزان لزوما ارزان تمام نمی شود.
این رتبه بندی چه چیزی را نمی سنجد
مدل به مدل بررسی نکردیم؛ داخل هر برند، مدل ارزان و گران تفاوت زیادی دارند و امتیاز برند میانگین است. دوربین و عملکرد را با آزمون مستقل نسنجیدیم. قیمت ننوشتیم چون هفتگی تغییر می کند. برندهایی که در بازار ایران حضور معنادار ندارند، مثل پیکسل و وان پلاس، در فهرست نیستند.
آخرین بازبینی این صفحه: شهریور ۱۴۰۵.