برای بیشتر آدم ها جواب جیمیل است و بحث تمام. دلیلش هم کیفیت خود سرویس نیست، این است که بازیابی حساب، سازگاری با اپلیکیشن ها و فیلتر هرزنامه اش از بقیه پخته تر است. سوال جدی تر برای کاربر ایرانی چیز دیگری است: اگر روزی به آن حساب دسترسی نداشتید، چه چیزی از دست می رود.
ریسکی که در مقایسه های عمومی ایمیل دیده نمی شود
مقاله های انگلیسی درباره بهترین ایمیل، درباره فضا و رابط کاربری حرف می زنند. برای شما یک متغیر اضافه وجود دارد: تحریم و محدودیت دسترسی. حسابی که با شماره تلفن ایران و از آی پی ایران ساخته و استفاده می شود، در سرویس های خارجی همیشه یک درجه شکننده تر است.
این را به عنوان ترساندن نمی نویسیم و مدعی هم نیستیم که همه حساب ها بسته می شوند. چیزی که می گوییم رفتار عاقلانه است: هر حسابی که کارهای مهمتان به آن وصل است، باید مسیر بازیابی داشته باشد که به همان حساب وابسته نباشد.
سه کار که هزینه شان صفر است و ارزششان زیاد: یک ایمیل بازیابی روی سرویس دیگری تعریف کنید، کدهای پشتیبان ورود دو مرحله ای را جایی بیرون از آن حساب نگه دارید، و هر چند وقت یک بار از محتوای مهم خروجی بگیرید. تقریبا هیچ کس این سه کار را نکرده تا وقتی که لازم شده.
ایمیل ایرانی: کجا واقعا لازم است
سرویس های ایرانی مثل چاپار و وطن میل در جدول این صفحه پایین ایستاده اند و امتیازشان هم منصفانه است. اما یک کاربرد مشخص دارند که سرویس خارجی جایش را نمی گیرد.
بعضی سامانه های اداری، دانشگاهی و دولتی داخلی با ایمیل خارجی خوب کار نمی کنند یا نامه شان به پوشه هرزنامه می افتد. اگر مکاتبه اداری داخلی دارید، داشتن یک ایمیل روی دامنه ایرانی هزینه ای برایتان ندارد و گاهی کار را راه می اندازد. برای مکاتبه شخصی و بین المللی اما گزینه اول شما نیست.
حریم خصوصی: پروتون چه چیزی را حل می کند و چه چیزی را نه
پروتون میل محتوای نامه ها را رمزگذاری می کند، به این معنی که خود سرویس هم نمی تواند متنشان را بخواند. این ادعای واقعی و قابل تاییدی است.
چیزی که رمزگذاری حل نمی کند: اطلاعات فرستنده و گیرنده و موضوع نامه در بسیاری موارد رمز نمی شود، و اگر طرف مقابلتان جیمیل استفاده می کند، نسخه ای از همان نامه روی سرورهای گوگل هم هست. پروتون سطح حفاظت را بالا می برد. آن را مطلق نمی کند و هیچ سرویسی هم نمی کند.
ساخت ایمیل بدون شماره تلفن
این یکی از پرتکرارترین چیزهایی است که مردم دنبالش می گردند و جواب صادقانه اش این است: سخت تر از قبل شده. سرویس های بزرگ برای جلوگیری از ساخت انبوه حساب، در بیشتر موارد شماره می خواهند، مخصوصا وقتی ثبت نام از آی پی ای انجام شود که برایشان پرریسک است.
یک نکته که خیلی ها دیر می فهمند: شماره ای که برای تایید وارد می کنید بعدا همان چیزی است که حسابتان را نجات می دهد. استفاده از شماره موقت یا شماره کسی دیگر، بازیابی حساب را در آینده تقریبا غیرممکن می کند. اگر آن حساب قرار است مهم باشد، از اول شماره خودتان را بگذارید.
فضای رایگان: عددی که دیگر تصمیم ساز نیست
ده سال پیش فضای رایگان معیار اصلی انتخاب ایمیل بود. امروز نیست. برای کاربری که فقط نامه رد و بدل می کند، فضای رایگان هیچ کدام از سرویس های بزرگ تا سال ها پر نمی شود.
چیزی که فضا را پر می کند پیوست های سنگین و همگام سازی فایل و عکس است، و آن هم دیگر مسئله ایمیل نیست، مسئله فضای ابری است. اگر روزی به سقف خوردید، معمولا پاک کردن چند نامه با پیوست بزرگ مشکل را حل می کند، نه خرید فضای بیشتر.
این رتبه بندی چه چیزی را نمی گوید
امنیت داخلی این سرویس ها را مستقلا ممیزی نکرده ایم و هیچ رتبه بندی عمومی هم نمی تواند. امتیاز امنیت در این جدول بر پایه امکاناتی است که در اختیار کاربر گذاشته می شود، مثل ورود دو مرحله ای و رمزگذاری، نه بر پایه بازرسی زیرساخت.
در دسترس بودن این سرویس ها از داخل ایران هم ثابت نیست و در بازه های مختلف فرق کرده است. هر چیزی که در این باره بنویسیم، شش ماه بعد ممکن است درست نباشد.
آخرین بازبینی این صفحه: شهریور ۱۴۰۵.